|
Twoje słowo życia
|
Wpisz swój Nick i Hasło, które podałeś w trakcie rejestracji,
a następnie wpisz Twoje przemyślenia i przyciśnij przycisk Zapisz
Jeśli zapomniałeś hasła przyciśnij przycisk Hasło
Jeśli nie jesteś zarejestrowanym uczestnikiem działu Słowo Życia
możesz tylko czytać, co napisali inni.
Jeśli chcesz podzielić się własnymi przemyśleniami musisz się zarejestrować,
w tym celu przyciśnij przycisk Rejestruj
|
|
|
W 1975 roku ks. Franciszek Blachnicki napisał:
Przyjęta dziś w wielu wspólnotach chrześcijańskich praktyka 'słowa życia'
musi wejść także do naszych rodzin. Praktyka ta polega na tym, najogólniej biorąc,
że wspólnota systematycznie gromadzi się, najczęściej w rytmie cotygodniowym,
aby porównać, skonfrontować swoje życie, swoją sytuację i swoje problemy
z wymaganiami słowa Bożego. Można rozpocząć od słowa Bożego,
pytając o jego wypełnienie w życiu, albo od problemu czy pytania,
aby szukać rozwiązania, odpowiedzi w słowie Bożym.
Zainspirowani tym tekstem zapraszamy do dzielenia się na naszej stronie
słowem Bożym związanym z Ewangelią ostatniej niedzieli.
|
|
|
|
Słowo na 2010-03-14
IV Niedziela Wielkiego Postu:
Łk 15,1-3.11-32 | | W owym czasie zbliżali się do Jezusa wszyscy celnicy i grzesznicy, aby Go słuchać. Na to szemrali faryzeusze i uczeni w Piśmie: "Ten przyjmuje grzeszników i jada z nimi". Opowiedział im wtedy następującą przypowieść: "Pewien człowiek miał dwóch synów. Młodszy z nich rzekł do ojca: "Ojcze, daj mi część majątku, która na mnie przypada". Podzielił więc majątek między nich. Niedługo potem młodszy syn, zabrawszy wszystko, odjechał w dalekie strony i tam roztrwonił swój majątek, żyjąc rozrzutnie. A gdy wszystko wydał, nastał ciężki głód w owej krainie i on sam zaczął cierpieć niedostatek. Poszedł i przystał do jednego z obywateli owej krainy, a ten posłał go na swoje pola żeby pasł świnie. Pragnął on napełnić swój żołądek strąkami, którymi żywiły się świnie, lecz nikt mu ich nie dawał. Wtedy zastanowił się i rzekł: Iluż to najemników mojego ojca ma pod dostatkiem chleba, a ja tu z głodu ginę. Zabiorę się i pójdę do mego ojca, i powiem mu: Ojcze, zgrzeszyłem przeciw Bogu i względem ciebie; już nie jestem godzien nazywać się twoim synem: uczyń mię choćby jednym z najemników. Wybrał się więc i poszedł do swojego ojca. A gdy był jeszcze daleko, ujrzał go jego ojciec i wzruszył się głęboko; wybiegł naprzeciw niego, rzucił mu się na szyję i ucałował go. A syn rzekł do niego: "Ojcze, zgrzeszyłem przeciw Bogu i względem ciebie, już nie jestem godzien nazywać się twoim synem". Lecz ojciec rzekł do swoich sług: "Przynieście szybko najlepszą szatę i ubierzcie go; dajcie mu też pierścień na rękę i sandały na nogi! Przyprowadźcie utuczone cielę i zabijcie: będziemy ucztować i bawić się, ponieważ ten mój syn był umarły, a znów ożył; zaginął, a odnalazł się". I zaczęli się bawić. Tymczasem starszy jego syn przebywał na polu. Gdy wracał i był blisko domu, usłyszał muzykę i tańce. Przywołał jednego ze sług i pytał go, co to ma znaczyć. Ten mu rzekł: "Twój brat powrócił, a ojciec twój kazał zabić utuczone cielę, ponieważ odzyskał go zdrowego". Na to rozgniewał się i nie chciał wejść; wtedy ojciec jego wyszedł i tłumaczył mu. Lecz on odpowiedział ojcu: "Oto tyle lat ci służę i nigdy nie przekroczyłem twojego rozkazu; ale mnie nie dałeś nigdy koźlęcia, żebym się zabawił z przyjaciółmi. Skoro jednak wrócił ten syn twój, który roztrwonił twój majątek z nierządnicami, kazałeś zabić dla niego utuczone cielę". Lecz on mu odpowiedział: "Moje dziecko, ty zawsze jesteś przy mnie i wszystko moje do ciebie należy. A trzeba się weselić i cieszyć z tego, że ten brat twój był umarły, a znów ożył, zaginął, a odnalazł się"". | | | |
|
|
